ArmeniaNow.com - Independent Journalism From Today's Armenia
March 19, 2004




Նավարկելով հնչյուններում. «Հայկական նավատորմի նվագախումբը» հիմնում է իր կայանը Երևանում


Մարտի 13-ին «Հայկական նավատորմի նվագախումբն» իր հիմնադիր Արտո Թունչբոյաջյանի հետ հյուրերի առաջ բացեց իրենց վաղուց սպասված Ավանգարդ ժողովրդական երգի ակումբի դռները և ներկայացրեց իրենց նոր «Մեր կյանքի ձայնը» սկավառակը:

«Նավատորմի նվագախումբը» նոր ակումբ է բացել Երևանում

«Այս ակումբը
դառնալու է մի վայր, որտեղ
ամենահամարձակ գաղափարներն անգամ կարող են իրականություն դառնալ, որտեղ
արվեստագետի ու
արվեստի սահմանները միաձուլվելու են`
ստեղծելով նորը
կամ մեկնաբանելով
հինը նոր ձևով»,
ասում է
Թունչբոյաջյանը:

Ակումբի բացմանը մասնակցելու և նվագախմբի հայրենիքը տեսնելու համար Հայաստան էին ժամանել 20 լրագրողներ Եվրոպայից և ԱՄՆ-ից:

«Մենք չենք ստեղծվել փառասիրության մղումով, մեր ճանաչումն ու փառքը զուտ միջոց է մեր ազգն ու պետությունը ներկայացնելու համար» նշում է խմբի հիմնադիրը:

Թունչբոյաջյանը, որը երգում է և նվագում է հարվածային գործիքների վրա, հիմնադրել է խումբը 1989 թվականին:

Խումբը կազմված է 20-45 տարեկան 12 հայ երաժիշտներից, որոնք ներկայումս Հայաստանի լավագույնների թվում են: Նրանք կատարում են սեփական ստեղծագործություններն ինչպես ազգային գործիքների` դուդուկ, զուռնա, քյամանչա, քանոն, այնպես էլ տրոմբոնի, ալտ, տենոր և սոպրանո սաքսոֆոնների, շեփորի, կոնտրաբասի, հարվածային գործիքների, սինթեզատորի և դաշնամուրի վրա:

Նվագախմբի արտասովոր անվանումն արտահայտում է հիմնադրի կյանքի հավատամքը:

«Մեր նավը շարժվում է հավատի, վստահության ու սիրո ծովերով: Երբ մարդն ուժով դուրս է գալիս իր բնական սահմաններից` ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է լինել աշխարհի մի մասը առանց կորցնելու սեփական ինքնությունն ու արմատները, ապա նրա գաղափարներն ու համոզմունքներն առաջ կտանեն նրա նավն առանց ջրի», ասում է Թունչբոյաջյանը:

«Երբ ես պատկերացնում էի «Հայկական նավատորմի նվագախումբը», ես տեսնում էի այնպիսի մարդկանց, որոնք կհասկանան ու կընդունեն միմյանց առանց որևէ սահմանների: Մենք գտանք միմյանց, ու իմ վստահությունը նրանց հանդեպ ավելի ուժեղ էր, քան նրանց սեփականը», ասում է նա:

Արտո Թունչբոյաջյանը ծնվել է Թուրքիայում 1957 թվականին: Նրա երաժշտության և կյանքի վրա մեծ է եղել եղբոր` նույնպես երաժիշտ Օննոյի ազդեցությունը: Նա քաջալերել է Արտոյին զարգացնելու սեփական երաժշտական բնավորությունը ոչ միայն որպես եղբայր, այլև որպես ընկեր ու երաժիշտ:

Նվագախմբի ղեկավարն է Թունչբոյաջյանը, որը նվագում է հարվածային գործիքների վրա

Արտոն սկսել է իր երաժշտական գործունեությունը 11 տարեկան հասակում` եղբոր հետ նվագելով ու ձայնագրելով ավանդական երաժշտություն և
ձևավորվելով որպես պրոֆեսիոնալ երաժիշտ Եվրոպայում ու Թուրքիայում: 1981 թվականին Արտոն տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ` ուսումնասիրելու նոր ստեղծագործական հոսանքները և ավելացնելու մի նոր չափում կյանքի սեփական ընկալմանը: Սկսած այդ ժամանակից նա հանդես է գալիս աշխարհի տարբեր երկրներում սեփական ստեղծագործությունների մենահամերգներով:

Նա ստեղծել է իր արվեստը, երբեմն նաև իր երաժշտական գործիքները: Արտոյի ձեռքերում երաժշտական գործիք են դարձել շիշը, կաթսաները և այն ամենը, ինչից կարելի է ստանալ ձայն:

«Ինձ շատերն են հարցնում, թե ինչու եմ ընտրել ոչ ավանդական երաժշտական գործիքներ, ինչու չեմ նվագում այն գործիքները, որ մարդիկ վաղուց են ստեղծել: Դրա պատասխանը ես միաժամանակ և' գիտեմ, և' չգիտեմ, - ասում է Արտոն: - Ես մեծացել եմ այնպիսի միջավայրում, որտեղ հայերը վախենում էին անգամ խոսել հայերեն: Մեր ծնողները հավաքվում էին եկեղեցու նկուղում ու թաքուն հայերեն երգեր երգում: Ես կուզենայի հայկական գործիքներ նվագել, բայց ինչպե՞ս, երբ չկար գործիք, չկար սովորեցնող: Այդ ժամանակ ես իմ երաժշտական մղումներն արտահայտեցի հարվածային գործիքների ու իմ ստեղծած գործիքների միջոցով»:

Ըստ «հայկական ջազի կնքահայր», դաշնակահար Լևոն Մալխասյանի Արտոյի ու նրա խմբի արվեստը պարզապես ապշեցուցիչ է: «Սա ջազ է, որն անընդհատ շարժման մեջ է, - ասում է Մալխասյանը: - Արտոն փոփոխությունների ու նորարարության գլխապտույտ միջոցներ է գտնում ու, դրանով հանդերձ, կարողանում է հարազատ մնալ ժողովրդական երաժշտությանը»:

---------------------
Սեղմեք այստեղ և կլսեք նվագախմբի կատարումներից մի հատված:

«Հայկական նավատորմի նվագախումբը» ըստ Ագնեսի:


According to Agnes
 

  Inside
 

At Risk: Sanctions in Georgia reveal Armenia's regional vulnerability

Full story

 
 

Medicine on the Go: Villagers get treatment delivered to their door

Full story

 
 


 


The Week in seven days

 
 


The Arts in seven days

 

  Photo of the week
  Click here to enlarge.
Click on the photo above to enlarge.
 
 
 
 

Fire and Rain and a Rain of Fire

Georgian President Mikael Saakhasvili braved rain for a visit to the Genocide Memorial in Yerevan last Saturday. The next day, his motorcade was fired upon as he tried to enter Ajaria, a contentiously contested autonomous republic on Georgia's Black Sea coast.

 

 



Copyright ArmeniaNow.com 2002-2017. All rights reserved.

The contents of this website cannot be copied, either wholly or partially, reproduced, transferred, loaded, published or distributed in any way without the prior written consent of ArmeniaNow.com.