ArmeniaNow.com - Independent Journalism From Today's Armenia
February 13, 2004




Հայացք դրսից. օտարերկրացու տեսակետն իր որդեգրած երկրի կյանքի մասին


Մարդիկ այնքան են սովորել Հայաստանից եկող վատ լուրերին, որ շատ հեշտ է աչքաթող անել կամ թերագնահատել լավերը: Այնպես որ ձեզ եմ ներկայացնում ուրախ լինելու պատճառների մի ամբողջ ցուցակ:

Մոտ մեկ տասնամյակ առաջ կարելի էր ոտքով անցնել Բաղրամյանով կամ Պրոսպեկտով ու երկար ժամանակ ոչ մի մեքենա չտեսնել էներգետիկական ճգնաժամի պատճառով: Այժմ երկու փողոցներում էլ խցաններ են լինում, ինչն էլի նշանակում է, որ կարելի է երկար քայլել և ոչ մի մեքենա չտեսնել:

Այն տարիներին լավ մեքենան «Ժիգուլին» էր, որ սարքել էին իտալացիները, իսկ Սովետը շարունակում էր արտադրել: Այսօր քաղաքը խոսում է «Ռոլս ռոյս ֆանտոմ»-ի մասին, որ հենց նոր գնել է հայ օլիգարխներից մեկը մի այնպիսի գնով, որը հեռախոսի համար կհիշեցներ, եթե մի քանի թիվ պակաս լիներ: «ԲեԷմՎե»-ները Երևանում սովորական երևույթ են:

Եթե մեկ տասնամյակ առաջ մտնեիր որևէ խանութ, ապա կտեսնեիր առավելապես դատարկ դարակներ: Այժմ ամեն օր նոր խանութներ են բացվում, որոնք առաջարկում են գլխախտույտ առաջացնող բազմազանությամբ ապրանքներ, և եթե որևէ տեղ դատարկ դարակ տեսնես, ապա դա պարզապես ձևավորման հնարք է:

Այդ խանութները կան, քանի որ շատերը դրանցում գնումներ անելու փող ունեն: Վաղը Վալենտինի օրն է, և ծաղկավաճառներն աշխույժ առևտուր են անում, թեև մի վարդն արժե 4,5 դոլար (ես ականտես եղա, թե ինչպես մի հաճախորդ առանց աչքը թարթելու 90 դոլար վճարեց 20 վարդերի փնջի համար):

Մի տասնամյակ առաջ մարդիկ հացի հերթ էին կանգնում, և երբ հացը վերջանում էր, քաշքշոց էր լինում, որ հարթում էին ոստիկանները: Այսօր, եթե ունես փող ու ցանկություն, կարող ես ամեն օր ճաշել տարբեր ռեստորաններում՝ ճապոնական, թաիլանդական, մեքսիկական, հնդկական խոհանոցով: Այստեղ դրանք արդեն կան և՝ բավական բարձր կարգի:

Եթե Երևանում ճաշի սեղանի շուրջ հավաքվեն միջին դասի պատկանող մի խումբ հայեր, ապա շատ չանցած, ճիշտ ինչպես Լոնդոնում կամ Նյու Յորքում, խոսակցության թեման կդառնան տների աճող գները: Այս շաբաթ տեղական թերթերից մեկում 100000 դոլարով վաճառվող տան մի հայտարարություն կար, և պարզվեց, որ ես միակն եմ, որին դա ապշեցրեց:

Սա երկկողմանի սուր է. մեկի հարստության աճը մյուսի համար բնակտարածքի պրոբլեմ է, սակայն գոնե թղթի վրա այսօր մայրաքաղաքի բնակիչների մեծ մասն ավելի հարուստ է, քան մեկ տարի առաջ, և շատ ավելի հարուստ, քան մեկ տասնամյակ առաջ:

Բջջային հեռախոսնե՞րը: Գանգատները (հաճախ արդարացի) ծառայության որակի մասին են, և ոչ թե դրանց բացակայության: Այլևս ոչ ոք չի հիշում Հայաստանը բ.հ.ա. (բջջային հեռախոսներից առաջ): Ինտերնետն այստեղ նույնպիսի ապրելակերպ է, ինչպես ցանկացած այլ երկրում, իսկ էլփոստի դյուրությունը հատուկ իմաստ է ստանում մի երկրում, որտեղ քո ամենահարազատ մարդիկ կարող են ցրված լինել աշխարհով մեկ:

Վերոհիշյալը չի ստվերում այն թշվառ չքավորությունը, որում շարունակում են ապրել այդքան շատերը Հայաստանում: Հարուստների և աղքատների միջև եղած կտրուկ ջրբաժանը աչք ծակող է արևմուտքի բնակչի համար, սակայն բնավ անսովոր չէ աշխարհի մեծ մասի արագ զարգացող երկրների համար: Մի տնտեսության մեջ, որն ընդհանուր առմամբ անկարող է ապահովելու արտադրանքի այնպիսի մակարդակ, որը կարող է կանխել տառապանքները, կաշառախտը միայն մասնակիորեն է բացատրում այդ երևույթը:

Հայաստանը, ընդհանուր առմամբ, աստիճանաբար վերածվում է նորմալ երկրի իր անկախացման երկրորդ տասնամյակում: Այն բախվում է ինչպես նյութական հաջողության պրոբլեմների հետ՝ չափազանց շատ ավտոմեքենաներ, բջջային հեռախոսացանցի անբավարար հզորություն, սեփական բնակտարածքի աճող գներ, այնպես էլ զարգացման մարտահրավերների հետ՝ բուժսպասարկման անբավարար մակարդակ, հնացած կրթական համակարգ և համատարած սոցիալական դժվարություններ:

Պատերազմի և տնտեսական փլուզման հողմապտույտում հայտնված Հայաստանի բնակիչները մեկ տասնամյակ առաջ երջանիկ կլինեին նման ապագայի արժանանալու: Եթե նրանք այսօր երջանիկ չեն, ապա պատճառն այն է, որ նրանց ակնկալիքներն աճել են կենսամակարդակի աճման հետ: Իսկ դա ևս մեկ պատճառ է ուրախության համար:

 

According to Agnes
 

  Inside
 

Street Fighting: Residents say they are paying the price of Yerevan 's prestige landmark.

Full story

 
 

Home from home: Citizens of Armenia are forced to leave Turkmenistan.

Full story

 
 

 


The Week in seven days

 
 


The Arts in seven days

 

  Photo of the week
 
Click on the photo above to enlarge.
 
 
 
 

Special Delivery

You wait 12 years for a baby and then three come along at once...Karina Maisuradze-Gevorkyan became the proud mother of triplets, two girls and one boy, on February 5 at Yerevan's Maternity Research Center. Karina had been trying to have a child for 12 years without success before approaching the center and undergoing fertility treatment.

 

 

 





Copyright ArmeniaNow.com 2002-2017. All rights reserved.

The contents of this website cannot be copied, either wholly or partially, reproduced, transferred, loaded, published or distributed in any way without the prior written consent of ArmeniaNow.com.