ArmeniaNow.com - Independent Journalism From Today's Armenia
April 16, 2004




Հայացք դրսից. օտարերկրացու տեսակետն իր որդեգրած երկրի կյանքի մասին


Այս շաբաթվա իրադարձությունները մեզնից ոմանց ստիպեցին համաձայնելու պաշտպանության նախարար Սերժ Սարգսյանի հետ, որը երեքշաբթի ընդդիմադիր ցուցարարների դեմ բիրտ ուժ կիրառելուց հետո հայտարարեց.

«Մեզ ոչ ոք չէր հասկանա, եթե 2000 մարդ կաթվածահար աներ ամբողջ Երևանը»:

Եթե մոռանանք, որ այդքանից էլ քիչ երթուղային տաքսիների վարորդներն ամեն օր կաթվածահար են անում Երևանը, այդ փաստարկին դժվար է առարկել:

Ոչ, պարոն: Աշխարհում ոչ մի խելքը գլխին բռնապետ չէր հասկանա, եթե 2000 (!) շարքային և հավանաբար մոլորեցված հայ քաղաքացիներին թույլատրվեր իրենց քոչարին պարել նախագահ Քոչարյանի նստավայրի շրջակայքում երկուշաբթի լույս երեքշաբթի գիշերը:

«Բաղրամյան պողոտան պարելու տեղ չէ», - հավաստեց նախարարը: Կրկին ճիշտ է: Փոխարենը դեսպանատների և կառավարական հաստատությունների փողոցը մի տեղ է, որտեղ համոզիչ կերպով կարելի է ցուցադրել, թե ովքեր են այս երկրի տերերը, և ինչ միջոցների են նրանք ընդունակ իրենց իշխանությունը պահելու համար:

Բայց նրանք սովորական հուսալքված ու ամեն ինչից դժգոհ մարդիկ չէին: Նրանց մի մասը փայտեր ու փշալարեր կտրելու գործիք ուներ: Ուրիշ ինչպես կարելի էր ծառի ճյուղերով և ձեռքի գործիքներով «զինված» մարդկանց սպառնալիքների առջև բարձր պահել երկրի միջազգային հեղինակությունը, եթե ոչ ջրցան մեքենաների, պայթուցիկ փաթեթների և ծանր ռետինե մահակների օգնությանը դիմելով: Փա՜ռք Սբ. Գրիգոր Լուսավորչին, Հայաստանի արժանապատվությունը պաշտպանելու համար գտնվեցին ուժեր. դրանք զսպամարտիկներն էին, որոնք ջրի շիթերով վերացրին ազգային անվտանգությանն ուղղված սպառնալիքները և մաքրեցին փողոցները փայտերով ու փշալար կտրող գործիքներով զինված այդ հրոսակներից, որոնցից ոչ մի լավ բան հնարավոր չէ ակնկալել:

«Մեզ ոչ ոք չէր հասկանա…»,- ասում է նախարարը:

Ուզում եմ պարզել մի հարց, որը փոքր ինչ դժվար է հասկանալ, եթե դուք այստեղ չեք ապրում և ծանոթ չեք տեղի վիճակին. որևէ մեկը երբևէ հարցրե՞լ է, թե ինչու է Հայաստանում իրավապահների անունից միշտ հանդես գալիս պաշտպանության նախարարը: Եթե, օրինակ՝ ձեր քաղաքում անկարգություններ են սկսվում, մի՞թե քաղաքապետը կամ ոստիկանապետը չեն ապահովում կարգուկանոնը ու պատասխանատվություն կրում դրա համար:

Այս քաղաքում և այս երկրում՝ ոչ: Ոչ էլ, նույնիսկ ու հատկապես, Բաղրամյան պողոտայում, որտեղ Ռոբերտ Քոչարյանը ներկայացնում է այս երկիրը, որը, սակայն, կառավարում է Սերժ Սարգսյանը:

Բայց ես չեմ ուզում աչքաթող անել ամենակարևորը՝ այն, որ պաշտպանության նախարարը, այնուամենայնիվ, մի քանի արժեքավոր դիտողություններ արեց: Դրանցից էր նրա առաջարկը, որ շարքային քաղաքացիներին մահակներով խելքի բերելու և ջրի շիթերով սթափեցնելու ժամանակ լրագրողները պետք է ունենան ինքնությունը հաստատող համապատասխան վկայականներ, որպեսզի կարողանան անարգել կատարել իրենց պարտքը՝ բացահայտեն հասարակության վարձատրվող սպասավորների զանցանքները, ինչի համար իշխանական կառույցներն անկասկած նրանց կհայտնեն իրենց երախտագիտությունը: Ի միջի այլոց, ի՞նչ չափի պետք է լինի ինքնությունը հաստատող իմ վկայականը մութ փողոցում տեղի ունեցող առճակատման թեժ պահին, երբ օդում ճոճվում են մահակները, իսկ ոստիկանները հետապնդում են չարագործներին:

«Եթե մեկը տեսախցիկ կամ ձայնագրիչ ունի, դա դեռ չի նշանակում, որ նա լրագրող է»,- ասաց պարոն Սարգսյանը: Կրկին ճիշտ է: Իրականում այստեղ սադրիչները ծպտվում են որպես «լրագրողներ» և փաստերի փոխարեն իրենց քարոզչությամբ հեղեղում են լրագրերը, որոնք կարող էին սուպերմարկետների բուլվարային թերթեր լինել, եթե Երևանում լինեին սուպերմարկետներ, իսկ հայերն ավելի հետաքրքրվեին Էլվիս Պրեսլիին տեսնելու բախտ վիճակված «լրագրողների» պատմություններով: Ես չեմ ասում, թե այդ ստահակներին պետք է ծեծել, բայց եթե նրանց ծեծում են, դա պետք է անել նրանց «լրագրության» և ոչ թե քաղաքական հայացքների համար:

Բայց մի պահ մտածեք, թե ինչ է նշանակում նախարարի առաջարկը: Եթե դուք քաղաքացի եք, որի ձեռքին տեսախցիկ կամ ձայնագրիչ է, և ոչ թե լրագրողի վկայական, մի՞թե դա ձեզ զրկում է հասարակական վայրում հասարակական պաշտոնյաների գործողությունները գրանցելու կամ նկարահանելու իրավունքից: Ավելին, արդյո՞ք իշխանության կողմից հաստատված վկայականի բացակայությունը ենթադրում է, որ ոստիկանությունն իրավունք ունի ոչնչացնելու ձեր անձնական սեփականությունը: Քանի՞ մարդ «կհասկանար մեզ», եթե այսպիսին լինեին քաղաքացիական ազատության դրույթները Հայաստանում:

 

According to Agnes
 

  Inside
 

Building Credit: Experts study means for mortgages in Armenia

Full story

 
 

The Right to React: Activists call for response to civil liberties abuses

Full story

 
 


 


The Week in seven days

 
 


The Arts in seven days

 

  Photo of the week
  Click here to enlarge.
Click on the photo above to enlarge.
 
 
 
 

Not Opposed to Blessing

Before all hell broke lose in the center of Yerevan the next day, His Holiness Garegin II offered blessings to worshippers attending Easter services. Roads linking Echmiadsin and the Holy See to Yerevan have been blocked, even on the Holy Day, to discourage travel to the capital for political rallies.

 

 





Copyright ArmeniaNow.com 2002-2017. All rights reserved.

The contents of this website cannot be copied, either wholly or partially, reproduced, transferred, loaded, published or distributed in any way without the prior written consent of ArmeniaNow.com.